KASIMIRO

Kasimiro munduko izakirik onena zen. Zeharo maitagarria, euliari egoa kentzeko ez zena. Baina, egun batean bizikletan ibiltzen ari zen eta agure bat jarri zen bere aurrean eta hauxe esan zion:
-Pasatu behar naiz, kendu hemendik gaztetxo nazkagarri.
Kasmiro modu onean erantzun zion:
-Barkatu, baina hemendik ni noa, pasatu ezkerretik eta mesedez ondo hitz egin.
Agureak berriz:
-Pasatu behar naiz, kendu oraintz bertangazte nazkagarri!
Kasimiro, nazkatuta, horrela erantzun zion:
-Kendu zuk eta nazkagarria zu zeu zara entzun didazu?
Zaharrak, beldurtuta, bere Kasimiroren jarrrerarengatik kasu egin zion eta beste aldetik pasatu zen. Kasimiro,haserre, etxera habiatu zen aurpegi txarrarekin. Logelan sartu eta gogoeta egiten hasi zen zergatik egin zuen hori.

Kaimiro aldatuta zegoen, ez zen bardina. Zerbait gertatzen zitzaion baina... zer? zer? zer?